واژه‌های متروک تهران قدیم (12) رسم کلوخ‌اندازان در تهران قدیم از رسومی که در تهران قدیم برگزار می‌شد یکی رسم «کلوخ‌اندازان» بود. این رسم چنانی که از اشعار شعرا‌ی نامدار طی قرون و اعصار بر می‌آید، سراسر ایران را برمی‌گرفت و تنها به تهرانی‌ها تعلق نداشت، اما از آن جایی که در دوران پایتختی این...
Resume content
واژه های متروک (13) در سلسله مطالب واژه‌های متروک تهران قدیم به کلمه دیگری برمی‌خوریم که دیگر در میان مردم کاربردی ندارد و آن دامن شلیته است. با کوچ شلیته‌پوشان و شلیته‌فروشان به دیار باقی نام آن هم نرم‌نرم دارد از حافظه‌ها پاک می‌شود. گو این که امروزه «شلیته» از واژگانی است که کهنه و...
Resume content
کلمه، واژه، لغت، اصطلا ح، لفظ و… سوای تفاوت هاشان از منظر دانش و فن خاص و صرف نظر از اعتبار آنها در علوم گوناگون نظیر فلسفه و حکمت و یا صنایع و غیره، همه در اصطلا ح دستور زبان در یک معنا حکم واحد پیدا می کنند و آن مجموعه حروفی است که یک...
Resume content
واژه های معماری آبساب: آجرتراش داده شده ای که با آجر دیگر در آب ساییده شده باشد. آجر پیش بر: آجری که قبل از پخت به شکل دلخواه شکل داده می شود. آژند: ملات، خمیری است که فاصله میان مصالح را پرکرده ، قطعات مختلف را به هم می چسباند. آفتابگیر: قسمت متمایل به جنوب...
Resume content
واژه‌های متروک تهران قدیم (4) – زن سفری اشتراک‌گذاری این مطلب: WhatsappTelegram این مطلب نیز چون بخش‌های قبلی به شرح اصطلاحی که در گذشته بخصوص تهران قدیم میان مردم کوچه و بازار رایج بوده و امروز دیگر بکار نمی‌آید و متروک گشته است، اختصاص دارد. زن سفری را مرحوم سید محمد علی جمالزاده در «فرهنگ...
Resume content
مکنزی می¬نویسد: « مهدی قلی میرزا با ۲۰۰۰ نفر سرباز توپخانه و خمپاره به مقابله با بابی‌ها اعزام شد و در محلی به نام واسکس که تقریباً ۳ کیلومتر با شیخ طبرسی فاصله داشت سنگر گرفت.»/ مکنزی، 1359: 103
Resume content
خودزکو می¬نویسد: « به یوزپلنگ می¬گویند.»/ خودزکو، 1354: 67
Resume content
اوبن می‌نویسد: « واعظان از بالای منابر مردم را با نطق و خطابه های آتشین خود به هیجان در می‌آورند.» (اوبن، 1362: 200)
Resume content
کمپفر می¬نویسد: « واقعه نویس را وزیر دست چپ مینامند زیرا در مجالس درباری در طرف چپ شاه می¬نشیند وظیفه او بیشتر در این است که کلیه تصمیمات و فرمانهای شاه و از آن گذشته نامه¬های متضمن تبريك و پیام که از طرف سفرا تقدیم می¬شود با تصمیم¬هایی که شاه در این موارد می¬گیرد و...
Resume content
ویلز می‌نویسد: « خوشبختانه جریان واکسیناسیون هم رفته رفته در ایران رواج پیدا کرده در حالی که تا قبل از ورود من به ایران برای عموم موضوعی کاملا ناشناخته بود.» (ویلز، 1368: 394)
Resume content
