نقاره
بروگش مينويسد: « يک نوع مراسم و سنتهاي قديمي ايرانيان است که هر روز غروب، خداحافظي با خورشيد را با آهنگ موسيقي جشن ميگيرند.» (بروگش، 177:1367)
ادامه مطلب
ن
نقاره چی
تاورنیه مينويسد: « تمامی شهرهای خان نشین و نه همه شهرها نیز از امتیاز داشتن دسته نقاره چی برخوردارند.» (تاورنیه، 1383: 63)
ادامه مطلب
نقاره چی
میدان توپخانه مرکز شهر جدید که جلوخان مجموعه ارگ حکومتی به شمار میرفت، به شکل مربعمستطیل سادهای بود که گرداگرد آن نمایی کاشیکاری و گچبری شده با آهنگی یکسان تکرار میشد. حجرههای زیرین محل قرار دادن و درواقع انبار توپها بود و اتاقهای روی حجره به اقامت توپچیان اختصاص داشت. جشنهای حکومتی و اعیاد ملی...
ادامه مطلب
نقاره خانه
نقارهخانه – جائی که در آن نقاره زنند. اصطلاح معمول دوره قاجاری است. یکی از بیوتات سلطنتی بوده؛ در دوره ای که آلات موزیک نظامی اروپایی به ایران نیامده بود، نقارهخانه، این کار را انجام میدادهاست.
ادامه مطلب
نقاره خانه
نقاره خانه بنجامین در ۱۳۰۲ق./۱۸۸۵م. میدان توپخانه را چنین وصف کرده است: قشنگترین و موقرترین دروازههای شهر، دروازهای است که در طرف شمال ارگ، روبهروی میدان توپخانه (کـه میدان بسیار قشنگ و با شکوهـی است) واقـع شده، در وسط آن میدان حوضی است از مرمر که ۱۵۰ پا طول دارد، و آن را همیشه پر...
ادامه مطلب
نقاره خانه میدان شاه تهران
اورسل مینویسد: « عصرها میدان شاه پر از جمعیت کثیری میشد که برای شنیدن کنسرت عجیبی به نام موسیقی هزار ساله که نوعی شامگاه شاهانه بود و احتمالاً مبنای آن از پادشاهان زرتشتی سرچشمه میگرفت سر و دست میشکستند یک ساعت و نیم پیش از غروب آفتاب یک دسته ارکستر نظامی با کرناها و نقارهها...
ادامه مطلب
نقاش باشی
تاورنیه مينويسد: « رئیس نقاشان است و این نقاشان جز مینیاتور کار نمیکنند آنها بر روی نقاشیهای خود نوعی روغن جلا میکشند که از شیره درخت مستکی خیس کرده در روغن ساخته میشود.» (تاورنیه، 1383: 251)
ادامه مطلب
نقاشی
اولیویه می¬نویسد: « صنعت نقاشی هنوز در ایران در مهد طفولیت است ایرانیان هیچ ترقی در این صنعت نکردهاند سبب این است که در مذهب اسلام نقش صورت انسانی مجاز نیست.» (اولیویه، 1371: 172)
ادامه مطلب
نقاشی
بروگش مينويسد: « ايرانيها همانطور که در قسمتهاي ديگر اين کتاب ذکر شد علاقهي زيادي به نقاشي دارند و در اين هنر استعداد خوبي از خود نشان دادهاند و با آنکه از پرسپکتيو اطلاعي ندارد و اين موضوع را در نقاشيهاي خود رعايت نميکنند با اين حال تابلوهايي به وجود آوردهاند که واقعا با ارزش...
ادامه مطلب
نقاشی
پیشینه نقاشی در تهران به دوره پایتختی بازمی گردد. هسته مرکزی نگارگری در تهران در دربار قاجار و توسط گروهی از بهترین نقاشان دربار کریمخان زند(کـه از شیراز به تهران آمده بودند) شکل گرفت. نقاشی رنگ و روغن نیز که در دوره ناصری به ایران آمده بود، رواج یافت و به صورت تابلوهای نقاشی زیرلاک...
ادامه مطلب
