ویلز می‌نویسد: « ایرانیان در مورد ساختن و استفاده از یخ مهارت زیادی دارند. به خصوص از لحاظ ساختن انواع شربت آلات، ترشی و مرباجات خیلی از غربی‌ها جلوترند. شربت‌های گوارائی از قبیل شربت، تمرهندی، سکنجبین یا (سر سکنگبین)، شربت آلبالو، انواع شربت های گوارا و متنوع آب آلبالو، آب انار، دوغ (تهیه شده از...

دوکوتزبوئه می‌نویسد: « ایرانیان در گرم‌ترین ایام تابستان یخ دارند در صورتی که من ابداً یخچال در مملکت ایشان ندیدم خدا می‌داند که برای نگهداری آن چه می‌کنند.» (دوکوتزبوئه، 1365: 272)

اولیویه می¬نویسد: « در مهمانی‌ها قطعه‌های یخ در میان شربت ریخته که تا هنگام خوردن خنک باشد و از نگه داشتن یخ در دهان لذتی و حظی می‌برند.» ( اولیویه، 1371: 32 )

ماساهارو می¬نویسد: « هنگام تابستان کسانی که کارشان فروش قالب‌ها و تکه‌های یخ بود. این یخ را از کوهستان، از نزدیک قلۀ دماوند، بار الاغ می¬کردند و می¬آوردند. این یخ از گرد و خاک فراوان که میان راه بر آن می‌نشست، زرد و تیره بود، خیلی هم برایمان گران تمام می‌شد.» (ماساهارو،172:1373)

یخچال- امیرکبیر به اقدامات مؤثری در بهبود وضع بهداشت شهر تهران دست زد، از آن جمله: یکی آبله‌کوبی کودکان و دیگر توجه به امر جمع‌آوری زباله، دیوار کشیدن دور یخچال‌ها و سرپوشیده کردن نهرها بود که در ۱۲۶۷ق./۱۸۵۱م. محمود خان کلانتر مأمور آن گردید.(اعتمادالسلطنه، مرآة ‌البلدان، ج۲، ص۱۰۵۰،۱۰۵۲،۱۰۵۶، ۱۳۶۷ش.)

یخچال تختی – رجب خان تختی، صاحب یک یخچال طبیعی در محله خانی آباد تهران بود. وی پدر مرحوم زنده یاد پهلوان غلامرضا تختی بود.