خیل خانه
در قرون اسلامی هم در ایران روسپی خانه هایی در شهر های بزرگ وجود داشته است،دکتر زرینکوبدر کتاب» کوچهرندان» بهفاحشهخانههاییدر عهد حافظاشارهمیکند:
«…از خراباتشیراز که«بیتالطف« خواندهمیشد، مبلغیبهعنوانمالیاتبهخزانةدولتمیرسید»/زرینکوب،ص۵۸.
اغلب دولت ها بر این باور بودند،که با ایجاد روسپی خانه و گرد آوردن این زنان در نقطه ای خاص با نظارت بیشتر بر آنان می توانند از فساد جلوگیری نمایند. نویسنده« رستمالتواریخ»، آرد: «…غرضاز تأسیساینخراباترا گذشتهاز جلوگیری از فساد در شهرها، بند کردندستو بالمردانسرکشذکر کردهاست. »/رستمالتواریخ، ص۳۲۹ .
وجود روابط غیر شرعی و فسادی از این دست را در اعصار و قرون شاهد هستیم. در تاریخ بیهقی و سایر تواریخ از رواج امرد بازی و لواط در بخارا و خوارزم و افغانستان داستان ها نقل و داستان هایی از عزیز مصر و… در باره روابط آنان با زنان و مردان یاد شده است.
عبدالحسین نوایی نویسنده و استاد دانشگاه تهران از وجود فاحشه خانه در عصر صفوی( با اینکه در این دوره دولت مرکزی مقتدر و مذهبی حاکم بود) می نویسسد:
«…اسکندر بیک منشی شاه تهماسب از فاحشه خانه بنام بیت الطف نام می برد»
و نیز در صفحه363،جلد3« حبیب السیر»، آمده:
«… خواجه شمس الدین خوردن بنگ و شراب از قلمرو خویش بر انداخت و قرب پانصد زن فاحشه کشته در خاک ساخت.»
در دوره صفویه، دولتی مقتدر به مرکزیت پایتخت برقرار شد، که دوشادوش احکام دیوانی ، موازین شرعی نیز در جامعه اجرا می گردید،ولی در این عصر هم ما شاهد فاحشه خانه هایی هستیم:
ژان شاردن جواهرفروش و سیاح فرانسوی،که در چهارصد سال(عصر صفوی) پیش می زیسته،درصفحه224 جلد 3 ،سفرنامه خود،از وجود فاحشه خانه در ایران یاد کرده است.
اعتماد السلطنه،در صفحه786« تاریخ منتظم ناصری» از منع شراب خواری و ترک مالیات از فاحشه خانه در دوران صفوی یاد کرده است،اما بعد از او همچنان این اعمال جاری شد:
«…در این سال(939قمری/1532میلادی)شاه تهماسب از شراب خوردن توبه کرد، و غدغن سخت نمود، که هیچکس بر خلاف شرع انور حرکت نکند، و اگر کسی غیر از این نماید، مورد سیاست و مواخذه سخت شود ،و مبلغ کلی که از شرابخانه و قمارخانه و بیت اللطف دیوان اخذ می کرد، از دفتر خارج و متروک شد…»
سر آنتونی شرلی سفیر(انگلیسی) شاه عباس در دربار پادشاهان اروپا درسال1601میلادی،در ارتباط با این بحث در سفرنامه خود می نویسد:
«…در بلاد عثمانی…. بچه های خوشگل نگاه می دارند.در بعضی خانه ها دوازده نفر هستند،. این پسر ها را بارداش می نامند.و آن ها را به واسطه شهوت حیوانی که دارند، در عوض زن به کار می برند. زیرا که در تمام تابستان زنها را در خانه ها حبس می کنند، و پسر ها را به کار می اندازند….»
سر آنتونی شرلی در صفحه 65،سفرنامه خود در ارتباط با روابط جنسی می نویسد:
«…مرد ها فقط یک زن دارند، ولی هر قدر که میل داشته باشند، می توانند، صیغه نگاه دارند.
زن منکوحه اگر زنا کند، و مدلل شود، او را فورا می سوزانند، در این جا مانند مملکت عثمانی لواط مجاز نیست، و اگر شخصی از ایرانی ها به این عمل شنیع مرتکب شود، او را تنبیه سخت می کنند.»
پیترو دلاواله(1586-1652)سیاح ایتالیایی در عصر صفوی به ایران آمد،حاصل سفرش سفرنامه ایست دو جلدی،در صفحه1218 آن در باره زنان فاحشه همراه شاه می نویسد:
«…به علاوه شهرت داده بودند ،که دلاله قزی دلقک خاصه و پاانداز تفریحات مخفی شاه با دسته بزرگی از فواحش همراهش که به دنبال قشون در حرکت بودند، قندهار را تصرف کرده اند …چون از تسلیم شهر و خالی بودن آن از سکنه و سربازان برای شاه ایران زحمتی نداشته که ابتدا دلاله قزی و فاحشه ها را وارد شهر کند…به خود ببالد که شهری با این اهمیت را زنها تسخیر کرده اند…»
در سفرنامةونیزیان در بیان پرداخت مالیات این زنان،در ایرانآمدهاست:
«…زنانروسپیکهدر اماکنعمومیرفتو آمد میکنند، نسبتبهزیباییخود مالیاتمیپردازند، و هرقدر زیباتر باشند، باید بیشتر مالیاتبدهند. »/سفرنامةونیزیان، ص۳۸۶.
چنانکه قبلا هم گفته شد، در تمامی دوران ها جامعه با این پدیده اجتماعی رویرو بوده است. در صفحه 45کتاب «پلیس ایران»به نقل از رستم التواریخ از دوره کریم خان زند آمده:
«…داروغه ای فهیم و پخته زیرک و امین متدین صاحب حسن و سیاست، بردبار، پرده پوش در هر شهری مقرر فرمود که منع فسق و فجور و فواحش و دزدی و شلتاق و تعدی نماید»
نویسنده کتاب« نظم و نظمیه قاجاریه»در صفحه64،راجع به افرادی که با وجود تنبیه و مجازات های متنوع و سخت باز احکام شرع را رعایت نمی کردند، می نویسد:
«…در باب چاره جویی از ترک شرب مشروبات الکلی،آرد؛از زمان بعثت حضرت پیامبر عقلا و دانشمندان و…در هر دوره و زمان و عصری علاوه بر احکام و حدود شرعیه…اضرار و افساد از شرب آن ظاهر است، خلق را نهی و منع فرموده اند، با اینکه علاوه بر عقوبت آخرت مکرر شده است مرتکبین این عمل را در عوض هشتاد تازیانه هشتصد تازیانه زده موثر نیفتاده است…
سرنوشت فاحشه خانهها در طولتاریخسرزمین ما ایران، همواره با قبض و بسط مواجه بوده است، بهطوریکه تأسیسو یا تخریبخانهها و محلههایروسپیانیکیاز دلمشغولیهایاولیة هر سلطانیبودهکهبهتختمینشستهاست. کریمخانزند در زمانفرمانرواییدر شهر شیراز خارجاز شهر روسپیخانهایبنا کرد، کهمردمآنرا «خیلخانه» مینامیدند.»
بعد از کریمخانزند با رویکار آمدنزکیخانزند، فاحشهخانههاییرا کهکریمخانساختهبود، ویرانکردند.اما ساختنو تخریباینخانهها همیشهادامهداشتهاست. سخنرا با شعر «ملاّفاطمه» کهیکیاز فاحشههایاهلشعر و ادبو هنر در زمانکریمخانزنبود ادامه میدهم.
بارها در تاریخ شاهد آن بوده ایم که حکومت های مستبد و فاسد بوقت ضعف و ناتوانی در اداره شفاف جامعه و آلوده شدن حکومتیان به فساد ضمن اعمال کارهای خلاف شرع و قانون برای بقای خود به آلودن جوانان و مردان کارآمد جامعه دست زده اند.
«غرضاز تأسیساینخراباترا گذشتهاز جلوگیریاز فساد در شهرها، بند کردندستو بالمردانسرکش» ذکر کردهاست.(رستمالتواریخ، ص329 )
تمامی مطالب سایت تحت حمایت قانون «حقوق مولفين» میباشد.
هرگونه سوءاستفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات، بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است.
همچنین استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد
تمامی حقوق برای وبسایت تهران نامه محفوظ است. | طراحی و توسعه توسط رایانیتا