جشن
جشنهای حکومتی یا مراسمی از اعیاد ملی که دستگاه حکومت میخواست سهمی در آن داشته باشد، در میدان توپخانه برگذار میشد. مثلاً در ۱۲۹۸ق./۱۸۸۱م. مراسم افتتاح کارخانه چراغگاز در میان تشریفات بسیار و در حالی که میدان توپخانه آرایش داده شده، و با نصب بیرقها و افراشتن چادرها و ترنم موسیقی و توزیع شربت و شیرینی و میوه جلوه خاصی یافته بود، در این مکان جشن گرفته شد. آتشبازیهایی که در این جشنها در میدان توپخانه برپا میشد، در تاریخ تهران معروف است. یکی از اولین نهادهای مدنی جدید، یعنی نخستین بانک در شهر تهران (بانک شاهنشاهی (بانک انگلیس)) ۱۳ سال پس از اتمام ساختمان میدان توپخانه در آن جای گرفت. از میدان توپخانه ۶ خیابان راست و مستقیم منشعب میشد. ناصریه و باب همایون به سمت جنوب، چراغ گاز به سمت شرق، خیابان مریضخانه به سمت غرب، و خیابانهای لالهزار و علاءالدوله به سمت شمال امتداد مییافتند. این خیابانها به تدریج تا پایان سلطنت قاجاریه و در دوران پهلوی اول هر یک به نوعی نمودار وجهی از زندگی جدید شهری در تهران شدند. احداث میدان توپخانه جدید و درختکاری خیابان مریضخانه نیز در ۱۲۹۴ق./۱۸۷۷م.، یک سال پیش از سفر دوم شاه پایان یافت. در دوره ناصری گل سرسبد ۶ خیابان منشعب از میدان توپخانه، خیابان علاءالدوله بود که به نامهای دیگری چون کوچه باغ ایلخانی و خیابان سفرا نیز شهرت داشت. آبادی این خیابان با قرار گرفتن باغ سفارت انگلیس در گوشه شمالی آن آغاز گشت و به مرور سفارتخانههای دیگر (عثمانی، آلمان و هلند) و مهمانخانههای معتبر تهران نیز در آن استقرار یافت. در ۱۲۸۱ق طبق حکمی از جانب سپهسالار اعظم، چراغعلیخان سراجالملک، رئیس احتسابیه وقت مأمور شد …(روزنامه دولت علیه ایران، تهران، ۱۳۷۰ش.)