عودلاجان
دکتر حسین کریمان در کتاب قصران درباره سبب تسمیه عودلاجان می نویسد:
در روزگاران نه چندان دور تهران که اکنون به این پایه از عظمت و بزرگی رسیده است روستایی بیش نبود.
یکی از قدیمیترین و شاید هم قدیمیترین محلهی تهران عودلاجان میباشد.
اما بررسی نام عودلاجان مطالب جالبی از زبان و گویش تهران قدیم را به ما میاموزد.و یادآور میشود که زبان اصلی و قدیم تهران همان زبانی بوده است که هم اکنون نیز در برخی مناطق رودبار قصران در محاورات روزمره استفاده میشود.
عودلاجان تغییر یافته نام اودلاجان و اودلاجان نیز همان اودراجان است. که “ان”آخر آن پسوند مکان است و “او”نیز همان کلمه آب میباشد.
باقی کلمه نیز از “دراجین” مشتق شده است.
در آبادیهای پاییندست قصران از قبیل آهار و اوشان و فشم به هنگام آبیاری باغات،هنوز هم به فعلی که باغبان آب را به صورت نهرهای کوچک در درون باغ پخش میکند دراجین میگویند.
بدین رو میتوان یافت که محله عودلاجان مکانی بوده است که آب را از آنجا به محلههای اطراف پخش میکردهاند.