شریک السلطنه
در سال ۱۲۵۰ ق.، در تهران، رویدادی مهم در دربار قاجار رخ داد که طی آن امامویردی میرزا، سرکشیکچیباشی دربار، لقب «شریکالسلطنه» را از سوی علیخان قاجار، معروف به ظلالسلطان، دریافت کرد. این لقب نشاندهنده جایگاه ویژه امامویردی میرزا در دربار و اعتماد ظلالسلطان به او بود. این واقعه در ماه رجب سال ۱۲۵۰ ق. اتفاق افتاد و به عنوان یکی از رویدادهای مهم در تاریخ دربار قاجار ثبت شده است.(ناسخ التواریخ ،ج ۲ ،ص ۱۹۰)
امامویردی میرزا پیش از دریافت لقب شریکالسلطنه، منصب سرکشیکچیباشی را بر عهده داشت. این منصب از جایگاههای مهم در دربار قاجار بود و مسئولیتهای گستردهای در حفظ نظم و امنیت دربار را شامل میشد. پس از دریافت لقب جدید، او منصب خود را به فرزندش امامقلی میرزا واگذار کرد و شاهقلی میرزا نیز به عنوان ایشیک آقاسی منصوب شد. این تغییرات نشاندهنده تحولات در ساختار قدرت و مدیریت دربار در آن زمان بود. ملقب شدن امامویردی میرزا به شریکالسلطنه نه تنها نشاندهنده جایگاه بالای او در دربار قاجار بود، بلکه تأثیرات مهمی در ساختار قدرت و مدیریت دربار داشت. این واقعه همچنین نشاندهنده سیاستهای ظلالسلطان در تقویت جایگاه افراد مورد اعتماد خود و ایجاد تغییرات در مناصب مهم بود. این رویداد به عنوان بخشی از تحولات سیاسی و اداری دوران قاجار، در تاریخ این دوره ثبت شده است.