داماد سرخانه

داماد سرخانه
عقدنامه های عهد قجر از اسناد مهم این دوره و از منابع حائز اهمیت است.
داماد سرخانه بودن:
عبارتی است مصطلح در تداول عامه.
برخلاف تصور رایج منشاء آن انتفاع زوج نیست، بلکه امری حقوقی است که هنگام عقد ازدوج در «شرط بقای دختر نزد مادر خود» در عقدنامه درج می گردد.
شرط بقای دختر نزد مادر خود(داماد سرخانه بودن زوج) :
برخلاف تصور، منتفع داماد سرخانه بودن همیشه زوج نیست بلکه در مواردی نیز خانواده زوجه اند که شرط می کنند زوج نباید زوجه ی خود را از مادرش جدا کند و در واقع بر او شرط می شود که در مدتی معین داماد سرخانه باشد.
” و ایضاٌ شرط شد بر زوج مزبور که در ظرف مدت دو سال تمام از تاریخ قبل دختر را از مادر جدا نکند مگر آنکه خلاف تکلیف شرعی او باشد از حیث ناامنی و اگر ایمن نبود که در نزد مادر باشد جای دیگری بنشاند ولی در نزد سایر عیالات دیگرش نبرد و جدا بنشاند.(مولف)