فیروزالدوله
او پسر کامران میرزا فرزند ناصرالدین شاه است. فیروزالدوله مباشر مدرسه منیریّه بود. این مدرسه در خیابان خیام، نرسیده به میدان محمّدیه و متصل به بقعه سیّد ناصرالدین قرار داشته است. بانی این مدرسه و مسجد مجاور آن منیرة السلطنه (که غالباً به او منیر السلطنه گفته میشود)، خواهر وزیر نظام، همسر ناصرالدین شاه و مادر کامران میرزا نایبالسلطنه است که پس از درگذشت وزیر نظام، از آنجا که او فرزندی نداشت، ارثش به بانوی مزبور رسید و او از ترکه موروثی مدرسه مزبور و نیز مسجدی در مجاورت آن بنا کرد که تاریخ اتمام آن ۱۳۱۱ ق. است. بدین شرح که در مجاورت امامزاده سیّد ناصرالدین تکیهای بود که در آن روضهخوانی میشد و از آنجا که محلّ مزبور مخروبه بود منیرالسلطنه به فتوای میرزا محمّدحسن آشتیانی آن را به مدرسه تبدیل کرد و موقوفاتی در تهران و مازندران برای آن قرار داد. مدرسه منیریّه دارای سی و یک حجره، یک کتابخانه و یک مدرس بوده و در هر حجره دو طلبه ساکن بودند و به هر حجره در ماه، سه ریال پول برای نفت و به هر طلبه ماهی بیست ریال و به امام جماعت و مدرّسان آنجا ماهانه یکصد ریال و در تمام اعیاد به هر نفر یک بشقاب شیرینی و یک دو هزاری زرد و در زمستان زغال داده میشد. در زمان رضا شاه به سبب توسعه خیابان خیّام (= جلیل آباد سابق) مدرسه منیریّه در خیابان افتاد و تخریب شد و تنها مدرسه و چند حجره از آن باقی ماند. به گفته بلاغی (حدود ۱۳۵۰ ش):مدرسه مزبور زغالدانی کاسب های محلّ شده و کتاب های کتابخانه را هم در یکی از حجرات ریخته و سال هاست که درب آن را گچ گرفتهاند و مباشر آن فیروزالدوله، پسر کامران میرزا نایبالسلطنه است. (بلاغی، تاریخ تهران، ص۱۸۶ ـ ۱۸۷؛ صدوقیسها، ص۴۹۶ ـ ۴۹۷؛ اکبری، ص۱۸۴، ۲۲۹؛ حسینی تهرانی، ج۱، ص۱۰۵ ـ ۱۰۸)
تمامی مطالب سایت تحت حمایت قانون «حقوق مولفين» میباشد.
هرگونه سوءاستفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات، بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است.
همچنین استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد
تمامی حقوق برای وبسایت تهران نامه محفوظ است. | طراحی و توسعه توسط رایانیتا