ایستگاه راهآهن و میدان راهآهن در مقابل آن در ۱۳۱۵ش. افتتاح شد (اطلاعات، تهران، ۳۰/۱۱/۱۳۱۵ش.) و در اطراف آن تأسیساتی چون انبارهای نفت، بیمارستان، راهآهن، کارگاههای تعمیر واگنها و لکوموتیوها، و ادارات وابسته به راهآهن ایجاد شد. در جنوب تهران و در کنار تأسیسات راهآهن کانون صنعتی دیگری شکل گرفت که مهمترین تأسیسات آن سیلوی تهران (شروع ساختمان: ۱۳۱۵ش./۱۹۳۶م.، آغاز بهرهبرداری: ۱۳۱۸ش./۱۹۳۹م.)، ( ایران امروز، ج۱، ص۳-۷، تهران، ۱۳۱۹ش، س ۲، شم ۲.کارخانه بلورسازی گشایش در ۱۳۱۸ش، کشتارگاه و کارخانه چلواربافی بود.(همان، ص۱۷-۱۸)