نخستین نقشه از شهر تهران که با دقتی مناسب و اطلاعات کافی در دست است، به وسیله کرشیش، معلم اتریشی دارالفنون تهیه شد. نقشه دیگر تهران پس از توسعه شهر (۱۲۸۴ق./ ۱۸۶۷م.) نیز توسط حاجی عبدالغفارخان نجمالملک، معلم دارالفنون و شاگردانش ترسیم شد و در ۱۳۰۹ق./۱۸۹۱م. به چاپ رسید. پیش از تهیه این دو نقشه، از خانهها و دیگر بناهای تهران در ۱۲۶۹ق./۱۸۵۳م. توسط شاگردان دارالفنون آمارگیری شد. بر اساس این آمار شمار خانههای شهر در ۵ محله عودلاجان، سنگلج، چال میدان، بازار و ارگ ۸۷۲‘۷ باب بوده است. چون در هر باب خانه بر اساس آمارگیری سال ۱۲۸۶ق.، حدود ۳/۱۵ نفر ساکن بوده است، جمعیت شهر تهران در سال ۱۲۶۹ق. را میتوان حدود ۱۲۰ هزار نفر تخمین زد که در سطح ۴۷۰ هکتاری محدوده حصار اول تهران میزیستهاند. با این حساب تراکم جمعیت شهر تهران در آن زمان حدود ۲۵۵ نفر در هکتار بوده است که با توجه به یک طبقه بودن بیشتر خانهها حاکی از فشردگی وضعیت اقامت دارد.(آمار دارالخلافه تهران، ج۱، ص۳۷)
تمامی مطالب سایت تحت حمایت قانون «حقوق مولفين» میباشد.
هرگونه سوءاستفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات، بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است.
همچنین استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد
تمامی حقوق برای وبسایت تهران نامه محفوظ است. | طراحی و توسعه توسط رایانیتا