نهضت مشروطه در شهر تهران با تشکل آزادیخواهان در ۱۳۲۲ق./۱۹۰۴م. در همین دوره آغاز شد. درخواست تأسیس عدالتخانه نخستینبار از سوی مردم در ۱۶ شوال ۱۳۲۳ق./۱۵ دسامبر ۱۹۰۵م.، همزمان با هجرت علما به آستانه حضرت عبدالعظیم و تحصن در آنجا در اعتراض به استبداد علاءالدوله حاکم تهران مطرح شد. این تحصن سرانجام در ۱۶ ذیقعده ۱۳۲۳ق/۱۳ ژانویه ۱۹۰۶م، پس از یک ماه با وعده مظفرالدین شاه برای تدوین و اجرای قانون به پایان رسید. (ملکزاده، ج۱، ص۳۰۸-۳۱۰) در روز جمعه ۲۰ جمادیالاول ۱۳۲۴ق./۱۳ ژوئیه ۱۹۰۶م. درگیری خونینی میان متحصنان و نظامیان رخ داد.(ناظمالاسلام کرمانی، ج۱، ص۴۰۸-۴۱۴)۱۵ جمادی الآخر ۱۳۲۴ق./۷ اوت ۱۹۰۶م.، در پی عزل عینالدوله و جانشینی مشیرالدوله، مظفرالدینشاه حکم تشکیل مجلس شورای ملی را در کاخ صاحبقرانیه امضا کرد. صدراعظم برای محل انعقاد مجلس، عمارت باغ بهارستان را در نظر گرفت. نخستین جلسه برای تدارک انتخابات و تأسیس مجلس شورای ملی در روز شنبه ۲۷ جمادیالآخر ۱۳۲۴ق./۲۶ مرداد ۱۲۸۵ش.، در مدرسه نظامی، واقع در ارگ(به کوشش سیروس سعدوندیان و منصوره اتحادیه، تهران، ۱۳۶۸ش.) تشکیل گردید. در روز یکشنبه ۱۸ شعبان ۱۳۲۴ق/ ۸ اکتبر ۱۹۰۶م مجلس شورای ملی در کاخ گلستان افتتاح شد. لوحه عدل مظفر در ۷ ذیقعده ۱۳۲۴ق، بر سردر مجلس نصب شد. اندکی بعد مظفرالدین شاه در ۲۴ ذیقعده همان سال درگذشت و جنازه وی را با تجلیل تمام در تکیه دولت امانت گذاردند و مجلس به پاس احترام او ۳ روز تعطیل کرد.(اوبن، ج۱، ص۱۵۲)