دولاب
در نیمه دوم سده ششم تهران مشهورتر از دولاب بوده است؛ زیرا ظهیرالدین نیشابوری در سلجوقنامه اشاره کرده است که در این سال (۵۶۱ ق./ ۱۱۶۶م.) «ارسلان بن طغرل از ری کوچ کرد و بر سر دولاب طهران نزول فرمود». (نیشابوری، سلجوقنامه، ج۱، ص۷۹) راوندی صاحب کتاب راحة الصدور نیز همین واقعه را با کمی اختلاف گزارش کرده است.(راوندی، راحة الصدور، ج۱، ص۲۹۳)