بیمارستان نظامی احمدیه
دوره سلطنت احمدشاه با جنگ جهانی اول مصادف شد. قحطی و بیماریها و واگیری ها کمر شاکله درمانی-بهداشتی کشور را شکسته بود و شرایط مناسبی نداشت، زیرا اقتصاد کشور ازبین رفته بود. بویژه در اواخر این دوره تا قبل از کودتا 1299 از ولایات و ایالات هیچ مالیات و خراجی به مرکز پرداخت نمی شد.
وضعیت درمانی در دوره احمدشاه قاجار، به طور کلی، در شرایط نابسامانی قرار داشت. امکانات بهداشتی و درمانی بسیار محدود بود و با استانداردهای امروزی قابل مقایسه نبود. امکانات پزشکی پیشرفتهای برای درمان بیماریها وجود نداشت. بیماریهای واگیردار به راحتی شیوع پیدا میکردند و مرگ و میر ناشی از آنها بالا بود. اقدامات بهداشتی و پیشگیرانه نیز محدود بود و به همین دلیل، بیماریهای عفونی و واگیردار مانند وبا و حصبه به راحتی در جامعه پخش میشدند. از جمله مشکلات آن روز کشور می توان اشاره کرد:
کمبود پزشک و متخصص:
تعداد پزشکان متخصص در ایران بسیار کم بود و بیشتر آنها نیز در شهرهای بزرگ مانند تهران و تبریز متمرکز بودند.
نبود بیمارستانهای مدرن:
تعداد بیمارستانها و مراکز درمانی استاندارد بسیار کم بود و بیشتر آنها نیز از امکانات کافی برخوردار نبودند.
فقدان تجهیزات پزشکی:
تجهیزات پزشکی پیشرفته در دسترس نبود و پزشکان مجبور بودند با امکانات محدود به درمان بیماران بپردازند.
بهداشت عمومی ضعیف:
بهداشت عمومی در سطح پایینی قرار داشت و آب آشامیدنی سالم و سیستم فاضلاب مناسبی وجود نداشت.
هزینههای بالای درمان:
درمان بیماران برای بسیاری از مردم به دلیل هزینههای بالای آن امکانپذیر نبود.
با این وجود، در این دوره تلاشهایی نیز برای بهبود وضعیت بهداشت و درمان صورت گرفت. تأسیس دارالفنون و تربیت پزشکان در این مدرسه، از جمله اقدامات مهم بود. همچنین، برخی از پزشکان خارجی نیز در این دوره به ایران آمدند و به درمان بیماران پرداختند. با این حال، این اقدامات به اندازه کافی گسترده نبودند و نتوانستند وضعیت بهداشت و درمان را به طور قابل توجهی بهبود ببخشند.
در دوره سلطنت احمدشاه مراکز درمانی معدودی ایجاد شد که از جمله آنها «…بیمارستان احمدیه است. بیمارستان نظامی احمدیه در قطعهای از اراضی قورخانه در غرب توپخانه، بیمارستان زنان و کودکان در خیابان شیخ (سعدی) و دیگری تیمارستان شهرداری (خاطرات، به کوشش حسینقلی شقاقی، تهران، ۱۳۶۲ش.) که این هر دو در ۱۳۳۵ق./۱۹۱۶م. آغاز به کار کردند…» (بلاغی، ج۱، ص۲۸۶)در ۱۳۲۲ش. بخش و درمانگاه بیماریهای زنان بیمارستان امیراعلم به ساختمان بیمارستان زنان واقع در پیچ شمیران منتقل شد و بیمارستان امیراعلم به مرکز تخصصی گوش و حلق و بینی، چشم پزشکی، اطفال و دندانپزشکی تبدیل گردید. این بیمارستان البته در ۱۳۲۷ش. به امیراعلم تغییر نام یافت. ساختمان قدیمی بیمارستان در آتشسوزی سال ۱۳۲۸ش. از میان رفت و ساختمان از پایه نوسازی شد.
تمامی مطالب سایت تحت حمایت قانون «حقوق مولفين» میباشد.
هرگونه سوءاستفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات، بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است.
همچنین استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد
تمامی حقوق برای وبسایت تهران نامه محفوظ است. | طراحی و توسعه توسط رایانیتا