قنات اولیه تهران
چرا باروی تهران تا این اندازه بزرگ بوده است؟ به گمان مهمترین دلیل این امر حفاظت از منابع آب شهر بود. منابع آب تهران آن روزگار عبارت بودند از دو چشمه به نامهای «سرچشمه بالا» و «سرچشمه پایین» که در شمال شرقی فوران میکردند و در مرکزِ حصار جایی که بعدها ارگ سلطنتی تهران در آن ساخته شد، قنات مهران ظاهر میگردید؛ و در شمال غربی در محله سنگلج قنات «آب پخش کن» واقع بود. این منابع حیاتی آب بایستی در درون حصار شهر قرار میگرفتند تا در هنگام جنگ و حمله احتمالیِ دشمن از ویرانی و آسیب در امان باشند. بسته شدن این منابع یا تغییر مسیر آنها منجر به بیآبی و موجب سقوط شهر میگردید. افزون بر این چنانکه گذشت، سراسر نواحی غربی و شرقی زمینهای تهران، متصل به بارو پوشیده از باغ و کشتزار بود و ضرورتهای اقتصادی و جنگی ایجاب میکرد که باروی شهر آنها را نیز دربر گیرد تا از آسیب دشمن در امان باشند.( معتمدی، ج۱، ص۲۸)
تمامی مطالب سایت تحت حمایت قانون «حقوق مولفين» میباشد.
هرگونه سوءاستفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات، بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است.
همچنین استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد
تمامی حقوق برای وبسایت تهران نامه محفوظ است. | طراحی و توسعه توسط رایانیتا