سالها قبل از پایتختی تهران، سرتوماس هربرت انگلیسی از دیوار گلین باغ سلطنتی تهران یاد کرده است. این باغ همان است که در عصر قجر به ارگ سلطنتی شهرت یافت. او در ۱۰۳۷ق./۱۶۲۸م. از تهران دیدار کرد و در باره این شهر نوشت: تهران با ۳ هزار خانه خشتی سفیدرنگ بوده است که در میان بناهای آن جز دو بنا، یکی خانه حاکم شهر و دیگر بازار شهر (که آن دو نیز فاقد معماری قابل تحسین بودهاند) بنای قابل توجه دیگری وجود نداشته است. بازار شهر دارای دو بخش مسقف و روباز بوده است. نهری که به دو شاخه تقسیم میشده، و از میان شهر میگذشته، کشتزارها و باغهای درون حصار تهران را آبیاری میکرده است. پیوسته به زمینهای شهر، باغی سلطنتی که با دیوار بلند گلین احاطه شده بود، نیز وجود داشته است.( Herbert، ج۱، ص۱۹۴-۱۹۵، ۱۹۲۸)