برق
مهمترین رهآورد ناصرالدین شاه از سفر دوم فرنگستان، استخدام یک افسر اتریشی، به نام کُنت دومونت فورت برای ایجاد تشکیلات پلیس(نظمیه) در شهر تهران بود.( تفرشی، نظم و نظمیه در دوره قاجاریه، ج۱، ص۵۳-۵۴) از پدیدههای اروپایی که پس از سفر دوم ناصرالدین شاه به فرنگستان در تهران دایر گردید، چراغ گاز بود که توسط کارشناسی به نام فابیوس بواتال راهاندازی شد. در ۱۲۹۶ق./۱۸۷۹م. امینالملک که شوق داشت پدیدههای نوین اروپا در پایتخت ایران رایج شود، یک موتور تولید گاز از فرنگستان وارد کرد. این کارخانه تنها روشنایی میدان توپخانه و شماری از خیابانهای اطراف ارگ، مانند ناصریه و علاءالدوله را تأمین میکرد و طرز کارش چنین بود که گاز حاصل از حرارت دادن زغال سنگ در دیگهای مخصوص به وسیله لولههای زیرزمینی به فانوسهای مخصوصی که برپایه چراغهای چدنیِ ساخت کارخانه چدنریزی دارالخلافه در مجمع الصنایع ارگ، نصب شده بود، هدایت میگردید. با تاریک شدن هوا شماری چراغچی با میلههای مشعل فانوسها را یک به یک روشن میکردند که تا پاسی از شب روشنایی میداد. این کارخانه چندان دوام نیافت، زیرا تهیه زغال سنگ و گاز لازم در ایران آسان نبود. ایجاد راهآهن از تهران به شهر ری (۱۳۰۶ق./۱۸۸۹م.) و احداث شبکه خطوط واگن اسبی (۱۳۰۷ق./۱۸۹۰م.) از آخرین اقدامهایی است که در دوره ناصری چهره تهران را دگرگون کرد.(جواهرکلام، ج۱، ص۱۳۲)