باغ مقبره ونک
ونک از روستای بسیار کهن گستره تهران است که دیرینگی آن به هزارۀ ۶ قم می رسد (کامبخش فرد، ۲۵؛ عدل، ۱۱-۱۲). در دوره سلطدنت ناصرالدین شاه و هنگام توسعه شهر این آبادی به تملک معیرالممالک در آمد. او در آنجا، چند رشتهقنات احداث کرد (ستوده، ۸۳۲؛ گرنی، ۶۲-۶۳) زمینهای آنرا آباد گردانید، تفرجگاه مهمی شد. بقعۀ امامزاده علی بن محمد ملقب به قاضی صابر نیز که از منسوبان ابوالفتح ونکی، از عالمان ونک بوده، در ضلع جنوبی باغ قرار دارد (مصطفوی، ۲۱۱). بعدها مالک وصیت کرد آرامگاه خود و فرزندش میرزا حسن و نیز فرزندان وی، چند تن از دوستان و نوادگان آنان، ملیجک معروف به عزیزالسلطان، شیخ المشایخ عضدی، محمدعلی فسا، مصطفى خان حاجبالدوله، جلالالدوله فرزند ظلالسلطان و مددعلیشاه نیز در همین باغ دفن شود، و ازاینرو، این باغ به «باغ مقبره» معروف شد.
تمامی مطالب سایت تحت حمایت قانون «حقوق مولفين» میباشد.
هرگونه سوءاستفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات، بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است.
همچنین استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد
تمامی حقوق برای وبسایت تهران نامه محفوظ است. | طراحی و توسعه توسط رایانیتا