باغ جوزدرختک(آجودانیه)
در گذشته باغی وسیع با درختان فراوان گردو در حدود آبادی کاشانک بود. این باغ قنات پر آب داشت که دیگر باغها نیز از آب آن سیراب می شدند. (شهیدی، ۱۳۸۳) این باغ متعلق به سید ابوالقاسم جوزی از اهالی جمالآباد شمیران بوده است. اعتمادالسلطنه در باره این باغ در عصرناصری می نویسد:«ناصرالدین شاه در ۲۲ جمادیالآخر (۱۲۹۹ق.) از اقدسیه به جوزدرختک و از آنجا به صاحبقرانیه رفته است. (اعتمادالسلطنه، روزنامه …، ص۱۸۸) در منابع دوره قاجار اشاره چندانی به این آبادی نشده است، اما همین قدر میدانیم که زمینهای جوزدرختک در آن زمان در تملک خانواده امام جمعه بوده و بعدها به تملک شخصی به نام علی وکیلی درآمده است. (ستوده، ص۳۱۹) سیدمیرزا ابوطالب از سادات با کرامتی که مورد احترام اهالی بوده پس از مرگ در این باغ دفن میشود و بدین جهت مقبره او و این باغ مورد عنایت ساکنان محل واقع شده و هرساله مراسم سینه زنی و تعزیه خوانی در مراسم عزاداری امام حسین (علیهالسلام) را با شور و شوق با حضور جمعی از دیگر روستاهای اطراف، دراین مکان برگزار می کردند. از این باب است که جمعی از درگذشتگان محله نیز در این باغ به خاک سپرده شده اند و این امر خود بر اهمیت و توجه مردم بدان باغ افزوده شده است. اکنون جوزدرختک با اندکی درخت به پارک تبدیل شده است و گروهی از کهنسالان سر قبر سید شمعی روشن می کنند و بر اهل قبور فاتحه می خوانند.«مردم روستاهای اطراف جوزدرختک را در آنجا برگزار میکردند.» (ستوده، منـوچهر، ص۳۱۹) اکنون از جوزدرختک جز تلی خاک و چند درخت گردو و چنار چیزی باقی نمانده است. سبب تسمیه این باغ وجود درختان گردو(جوز) بوده است.
تمامی مطالب سایت تحت حمایت قانون «حقوق مولفين» میباشد.
هرگونه سوءاستفاده به هر شکلی يا انتشار مطالب در سایتها یا نشریات، بدون کسب اجازه از مولف و بدون ذکر منبع اکيدا ممنوع است.
همچنین استفاده از مجموعه مقالات بصورت یکجا ممنوع میباشد
تمامی حقوق برای وبسایت تهران نامه محفوظ است. | طراحی و توسعه توسط رایانیتا