باغ امیریه
«در مغرب تهران دو باغ بسيار بزرگ بود که با هم چندان فاصله نداشت. نخست همان باغ معروف اميريه بود که قسمت عمده آن را براي دانشکده افسري و مدارس نظام خريدند و در آن زمان از حاشيه جنوبي خيابان سپه، از چهارراه اميريه امروز و حاشيه غربي خيابان اميريه شروع مي شد و به خيابان منيريه منتهي مي شد و از سوي مغرب به خانه هاي مجاور مي پيوست. در اين باغ ساختمانهاي متعدد بود که در هر يک از آنها زنان و فرزندان کامران ميرزا نايب السلطنه اميرکبير سکني داشتند و به همين مناسبت نام آن را اميريه گذاشته بودند. ساختمان عمده آن که حکم بيروني شاهزاده را داشت، بعدها به موزه نظام و فرمانداري نظامي تبديل شد.کامران ميرزا پسر چهارم ناصرالدين شاه بود و يکي از دخترانش را به محمدعلي شاه داده بود که ملکه جهان معروف باشد که مادر احمدشاه و برادران ديگر بود و با او به اروپا و ترکيه رفت و معروف است زن بسيار مقدس نماز خوان روزه گير و در ضمن وسواسي بود و اعتقادي به انواع طلسم و جادو و سرکتاب دعا و ورد و غيره داشت و حتي در هر کار مهم يا غير مهمي استخاره مي کرد و اين ماليخوليا را به شوهرش هم تلقين کرده بود؛ چنان که محمدعلي شاه حتي در موقع کشتن اين و آن استخاره مي کرد. کامران ميرزا عزيز کرده ترين پسران ناصرالدين شاه بود و در ظاهر فرماندهي ارتش آن زمان که وضع بسيار اسف انگيزي داشت، با او بود و گاهي هم رسماً وزير جنگ مي شد و گذشته از اين باغ اميريه، باغ بزرگي نرسيده به نياوران متصل به حصار بوعلي داشت؛ به نام کامرانيه که حالا دهها خانه بزرگ و کوچک از شکم آن بيرون آمده است. روبروي کامرانيه باغ بزرگ منظريه نيز متعلق به او بود !»(نفیسی، گشت و گذاری در تهران قدیم)

ارسال دیدگاه

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.