وسایل حمل و نقل شهری به خصوص اتومبیل پس از مشروطیت و جنگ جهانی اول گسترش بیشتری یافت. مؤسسات خدماتی، نظیر پست از سالهای ۱۳۲۷ق. اقدام به استفاده از اتومبیل برای انتقال محمولههای پستی کردند. از دوره سلطنت احمدشاه گرایش به استفاده از اتومبیل فزونی یافت و کارگاههای تعمیر درشکه و کالسکه نیز رفته رفته جای خود را به گاراژ و تعمیرگاه اتومبیل داد. با شروع جنگ جهانی اول و با ورود انبوه اتومبیلهای جنگی روسها و انگلیسیها نیاز به بنزین ضرورت داشت. بدین ترتیب اتومبیل یک وسیله نقلیه عمومی قلم داد شد. اتوبوس از ۱۳۰۷ش.، و تاکسی از ۱۳۲۵ش. مورد استفاده قرار گرفت. از سال ۱۳۳۲ش. شرکت روسی ـ ایرانی برای حمل مسافر و مالالتجاره از انزلی به تهران تأسیس شد. (جمالزاده، ج۱، ص۴۸) با افزایش تعداد اتومبیل، شرکتهایی نیز برای تأمین و فروش بنزین تأسیس شدند.(صادق مستشارالدوله، ج۱، ص۶۲)