رشد روزافزون تعداد انجمن‌‌هاى ملى در صحنه سیاسى مملكت، ضرورت ایجاد یك سازمان و مركز هماهنگ كننده را براى انقلابیون و به خصوص سران نهضت آشكار ساخت.

 تأسیس انجمن مركزى در راستاى ایجاد هماهنگى و تنظیم فعالیت‌‌هاى انجمن‌‌هاى پایتخت صورت گرفت. اعضاى این انجمن از دو دسته تشكیل مى‌‌شدند یك دسته منتخبان خود انجمن و دسته دیگر منتخبان سایر انجمن‌‌ها بودند كه از هر انجمن دو نفر نماینده در موقع جلسه انجمن مركزى حاضر مى‌‌شدند. در واقع انجمن‌‌ها الگوى عملكرد خود را از این انجمن برداشت مى‌‌كردند و از این رو اختلاف اساسى میان انجمن‌‌هاى ملى بروز نمى‌‌كرد. همچنین انجمن مركزى در اختلاف ایجاد شده میان انجمن‌‌ها محل قضاوت و داورى قرار مى‌‌گرفت. / حبل‌‌المتین، 7 رمضان 1325، شماره 142.

 از جمله فعالیت‌‌هاى انجمن مركزى، تحصن انجمن در صحن بهارستان براى تصویب متمم قانون اساسى و همچنین اعتراض به عدم گسیل نیرو از سوى دولت براى بازگرداندن آرامش به خوى، ارومیه و ماكو بود. / حبل‌‌المتین، 20 شعبان 1325، شماره 127.

 نكته حائز اهمیت در مورد انجمن مركزى، ریاست ارشدالدوله بر آن است كه اكثر منابع نفوذ وى در دستگاه مشروطه را برنامه‌‌اى حساب شده از سوى دربار براى تخریب نهضت عنوان كرده‌‌اند. سرانجام اختلاف میان سران انجمن مركزى یعنى ارشدالدوله و ملك‌‌المتكلمین سبب كناره‌‌گیرى ارشدالدوله از انجمن گردید و وى پس از آن آشكارا به جبهه مقابل پیوست و در روز بمباران مجلس از عاملان اصلى دربار بود.

 پس از تعطیل شدن انجمن مركزى، انجمن دیگرى در اواخر سال 1325ق. با نام انجمن «رابطه سیار« جهت انجام وظیفه هماهنگ ساختن اعمال انجمن‌‌ها به وجود آمد. این انجمن هر هفته با حضور نمایندگان تمامى انجمن‌‌ها به صورت سیار در یكى از انجمن‌‌هاى پایتخت تشكیل جلسه داده، درباره مسائل پیش آمده به تصمیم‌‌گیرى مى‌‌پرداخت. / حبل‌‌المتین، 14 صفر 1326، ش 254.

 وى نمایندگى مجلس شوراى ملى را نیز داشته است: «.. خواست كار را به مجلس كشاند در آن‌‌جا مدرس و حائرى‌‌زاده از احساسات عمومى استفاده كرده مانع شدند. اما تیر آخر را سیلى دكتر بهرامى (احیاءالسلطنه) در مغز جمهورى خالى كرد. او در جلسه علنى مجلس به گوش مدرس سیلى زد و ختم جمهورى را برچید… .» / از سید ضیاء تا بختیار، ص 67.

 «در هر حال این روزها دیگر مدرس كسى نبود كه سید محمد تدین بتواند با او خشونت یا احیاءالسلطنه او را چك‌‌كارى كند، بلكه در این وقت سید، یكه‌‌تاز میدان ضد سردار سپه شده بود.» / شرح زندگانى من، ج 3، قسمت دوم، ص 430.

 مورخ‌‌الدوله نیز خاطره‌‌اى از او نقل مى‌‌كند: «سه‌‌شنبه 28 شعبان 1335 ق. / 19 ژون 1917 م. به مناسبت ورود محبوسین فارس دكتر ملك‌‌زاده و منتصرالدوله و یاور فتحعلى خان و شانزده نفر دیگر عده كثیرى از تهران تا شاه‌‌آباد به استقبال رفته با اجلال و تكریم فوق‌‌العاده آن‌‌ها را تا منزل دكتر حسین‌‌خان احیاءالسلطنه مشایعت نمودند.» / ایران در جنگ بزرگ، ص 484.