باید یادآورى كرد كه منظور از «وزیر« پیشكار حاكم تهران است. در دوره ناصرى میرزا موسى مستوفى تفرشى (1198 -1282 ق.) وزیر تهران بود. با مرگ او در سن 84 سالگى پسرش میرزا عیسى جانشین وى شد. این پدر و پسر آب‌‌انبار امامزاده سید اسماعیل را مرمت كردند، از این‌‌رو به آب انبار میرزا موسى و بعد از او به آب انبار میرزا عیسى شهرت داشت. میرزا عیسى به سال 1310 ق. در تهران درگذشت و در زاویه مسجد آقا شیخ هادى در خیابان شاهپور (وحدت اسلامى) كه از ثلث دارایى او ساخته شد، مدفون است. / شرح رجال، ج 2، ص 514.

 وزیر دیگر تهران میرزا محمود مستوفى گرگانى پسر میرزا نصرالله گرگانى است كه از 1291 تا 1297 ق. وزارت تهران را داشت و از این رو به «وزیر« شهرت یافت. / همان منبع، ج 4، ص 42.

 مسجد میرزا محمود در سرچشمه از بناهاى اوست و نام كوچه میرزا محمود منشعب از خیابان امیركبیر هنوز باقى است

 الف) این بخش كه وسعت بیشترى نسبت به بخش دوم دارد، در اواخر دوران ناصرى در تصرف سادات تهرانى بوده است كه از شمال به خیابان دروازه مشهد (خیابان خراسان)، از غرب به بخش دوم املاك نجف آباد و از جنوب و شرق به حصار ناصرى محدود بود.

 ب) این قسمت از املاك نجف‌‌آباد مجاور بخش نخست بوده و از شمال به خیابان دروازه مشهد (خیابان خراسان)، از شرق به املاك نجف‌‌آباد كه در تصرف سادات بوده، از جنوب به حصار و از شرق قسمت جنوبى آن از دروازه پل راه‌‌آهن تا جنوب زمین محمد طهرانى به ریل راه آهن (شهید محمد یزدى) محدود مى‌‌شده است و قسمت شمالى ضلع غربى‌‌اش به اراضى اشخاص دیگرى محدود بود كه امروز كوچه شهید زالى است. این اراضى در غرب میدان خراسان امروز واقع است.

 محدوده این زمین عبارت بود: از شمال خیابان بى‌‌نام (پاستور فعلى)، از غرب خیابان بى‌‌نام (فلسطین فعلى)، از جنوب خیابان دروازه باغ شاه (امام خمینى) و از شرق خیابان باغ انگورى (ولى‌‌عصر).

 این زمین بعدها به تملك فرمانفرما در آمد و در دوره قدرت سردار سپه به او تعلق گرفت و او فرمان داد در آن اراضى كاخ مرمر را بنا كردند.

 خیابان باغ انگورى نام خود را در دوره سلطنت ناصرالدین شاه از مجاورت با همین رزستان (باغ) كسب كرده بود.