«جناب اشرف صدراعظم – وزارت انطباعات و دارالترجمه دولتى و طبع روزنامه مصور شرف… بر عهده فدوى دولت‌‌خواه، محمدباقرخان اعتمادالسلطنه محول و مرجوع بود… پدر بر پدر هم متصدى خدمات عمده دولتى بوده‌‌اند… به عهده اعتمادالسلطنه محول و موكول فرمودیم…» / روزنامه ایران، ش 889، یازدهم صفر 1314.

 در سال 1314 به جاى شرف روزنامه ماهانه شرافت را منتشر كرد.

 وى پس از درگذشت محمدحسن‌‌خان صنیع‌‌الدوله، سرپرست روزنامه شرافت بود كه این روزنامه در سال اول جلوس مظفرالدین شاه منتشر گردید. / لغت‌‌نامه دهخدا.

 گل كهریز، دره‌‌اى است از اراضى سوهانك كه محمدباقر آن‌‌جا را خرید و آباد كرد و محل تابستانى و تفریحى‌‌اش بود. پس از فوت او میان اولادش تقسیم شد. هنوز هم قسمت‌‌هایى از آن در دست نوادگان اوست. محمدباقرخان اعتمادالسلطنه، پدر سرتیپ اعتماد مقدم و حسین‌‌خان اعتمادالسلطنه، وامیر اعتماد است و امیر اعتماد پدر دكتر محمد مقدم است. / جغرافیاى تاریخى شمیران، ج 1، ص 4.

 محمدباقرخان دایى خان‌‌ملك ساسانى است. خان‌‌ملك ساسانى از او چنین یاد مى‌‌كند: «… اطلاعات من در آن وقت عبارت بود از گزارش‌‌هاى چهار تن از خالوهایم كه از بچگى در اندرون و سپس در دربار ناصرالدین شاه بزرگ شده بودند… اول محمدباقرخان ادیب‌‌الملك، سپس اعتمادالسلطنه وزیر انطباعات… .»

 محمدباقرخان ادیب‌‌الملك در خاطراتش مى‌‌نویسد: «در بهار سال 1308 ق. شاه به اقدسیه رفته بود. از بیمارى امینه اقدس سخت ملول بود و چشمش به فاطمه دختر محمدحسین باغبانش افتاد، خوشش آمد. امر كرد صیغه‌‌اش كنند. اسمش را باغبان‌‌باشى گذاشت، بعداً كلمه باغبان حذف شد فقط او را خانم باشى خطاب مى‌‌كردند. در ذیحجه 1310 از شاه پسر شش‌‌ماهه سقط كرد.» / سیاستگران دوره قاجار، ج 2، ص 300.

 محمدباقرخان اعتمادالسلطنه تا بیست و نهم شعبان 1320 ق. قریب هفت سال در سمت وزیر انطباعات و دارالترجمه خاصه انجام وظیفه كرد؛ اما از اول رمضان همین سال میرزامحمد ندیم‌‌السلطان به دستور اتابك اعظم، صدراعظم مظفرالدین شاه، منصوب گردید. / حیات یحیى، ج 1، صص 205 – 204.

ارباب گیو

 «از طرف انجمن زردشتیان [انجمن قوى و ثروتمندى است] در هند مجسمه‌‌اى از فردوسى فرستاده‌‌اند. 10 بهمن 1323 ]خ[ در میدان فردوسى نصب شد. ارباب رستم گیو نماینده است، مجسمه كوچك است و میدان بزرگ، مناسب بود جلوى درب دانشگاهى نصب شود.» / خاطرات و خطرات، ص 437.

 جلالیه پیش از آن‌‌كه خرد شود و مردم براى خانه‌‌سازى خریدارى كنند با چند آبادى دیگر نزد بانك استقراضى روس گرو بود كه پس از آن به دست حاج رحیم اتحادیه و ارباب گیو زردشتى رسید و ایشان اراضى آن را خرد كردند و به مردم براى خانه‌‌سازى فروختند. / شرح رجال ایران، ج 1، ص 416.

 اعتمادالسلطنه: «احتسابیه را جناب جلالت‌‌مآب آقارضا اقبال‌‌السلطنه وزیر قورخانه مباركه آباد كرده است.»

 احتسابیه در شمال حدیقه و مشرق فیروزآباد شازده مشتى (شاهزاده مشهدى) است. دره احتسابیه جزو خاك سوهانك است. این دره را محلى‌‌ها «خرگوش نو» (به كسرِ شین) مى‌‌خوانند.

 این اراضى و باغ بعداً در مالكیت تقى خان احتساب الملك (متوفى 1306 ش.) درمى‌‌آید. احتساب الملك و محمدباقر خان اعتمادالسلطنه پسران عبدالعلى خان ادیب‌‌الملك هستند و ادیب الملك یكى از پسران حاجى على خان اعتمادالسلطنه است. در این زمان است كه نام این محل منتسب به احتساب‌‌الملك «احتسابیه» شده است. اراضى احتسابیه پس از فوت احتساب الملك به محسن مقدم رسید و او براى خرج سفر اروپا آن‌‌جا را به سهام‌‌السلطان بیات فروخت. سهام‌‌السلطان احتسابیه را به چند شریك یهودى و بهایى فروخت. اینان دیوار عظیمى دور این محوطه كشیدند و چنان‌‌كه در محل معروف بود، بهاییان مى‌‌خواسته‌‌اند در آن‌‌جا دانشگاهى بسازند. هنوز این دیوار در دامنه كوه باقى است.

 بهایى‌‌ها بیشتر اراضى غرب سوهانك و شرق دره ازگل را خریدارى كردند و در حدیقه هم ظاهراً مى‌‌خواسته‌‌اند حظیرة القدس بسازند.

 بالاى دره خرگوش نو قنات و اراضى دیگرى به نام حیدرآباد است. این اراضى را حیدرخان كه پیشكار احتساب الملك بود آباد كرد و به نام خود نامید.

 دره دیگرى از اراضى سوهانك را كه معروف به «گل كهریز« بود، محمدباقر خان اعتمادالسلطنه خریدارى كرد و آن را آباد نمود و محل تابستانى و تفریحى خود كرد. پس از فوت او میان اولادش تقسیم شد و هنوز هم قسمت عمده آن در دست نوادگان اوست.

 سرنو، از مزارع و باغ‌‌هاى احتسابیه است. (نو به دره‌‌هاى كم عمق اطلاق مى‌‌شود).

 باغ انگورى نیز جزو اراضى احتسابیه به شمار مى‌‌آید. / تاریخ قسمت شمالى تهران،ص 21؛ جغرافیاى تاریخى شمیران، ج 1، صص 4 3 و 146؛ فرهنگ جغرافیایى ایران؛ فرهنگ آبادى‌‌هاى كشور.