وی‌ مردی‌ بی‌‌سواد اما با هوش، مرتب و زرنگ بود. امتیاز راه شوسه تهران به قزوین را در سال 1296 اول او گرفت و ساخت (البته در باطن امتیاز متعلق به آقا ابراهیم امین السلطان بود). اعتماد السلطنه درباره او می‌‌نویسد:

 «یكشنبه 3 جمادی‌ الاخر 1304 ؛ آقا باقر كه حالا باقرخان است مباشر این راه است.»

 آقا باقر به واسطه انتسابش به امین‌السلطان و تربیت شدن زیر نظر امین السلطان در یك زمان مشاغل پرسود و نانداری‌ را عهده‌دار بود. مدیریت گمركات گیلان و مازندارن و بنادر دریای‌ خزر؛ مأمور غلات قزوین؛ متصدی‌ قسمتی‌ از آبدارخانه و سقاخانه شاهی‌؛ حكومت طارم؛ حاكم لشت نشاء و متصدی‌ املاك مضبوطه مجدالدوله؛ رئیس سواره قرا سواران راه قزوین؛ رئیس راه شوسه قزوین و…

 سرانجام آقا باقر سعدالسلطنه چنین رقم خورد: در سال 1316 ق. كه حاكم گیلان بود، روضه خوانی‌ از اهالی‌ محله صیقلان رشت آشوبی‌ به پا كرد. سعدالسلطنه حكم به دستگیری‌ او داد و پس از دستگیری‌‌اش دستور داد گوش او را در ملاء عام به دیواری‌ بكوبند تا عبرت شود، برای‌ همین كار معزول شد… . بعدها در سال 1325 ق. در نخست وزیری‌ امین‌السلطان (اتابك اعظم) حاكم زنجان شد كه در آن‌جا بین او وآخوند ملا قربانعلی‌ مجتهد كدورت حاصل گردید و كار رنجش بالا گرفت تا این‌كه در جمادی‌ الاولی‌ همین سال به دستور ملا قربانعلی‌ مردم به دارالحكومه ریختند و او را زدند و یكی‌ دو روز بعد آقا باقر درگذشت. / شرح رجال ایران، ج 1، ص 182.