ترکی – تهران نامه https://tehrannameh.com دانشنامه تاریخی جغرافیایی تهران به کوشش داریوش شهبازی Wed, 22 Mar 2017 15:29:37 +0000 fa-IR hourly 1 https://wordpress.org/?v=7.0.2 https://tehrannameh.com/wp-content/uploads/2024/10/cropped-logo2-32x32.png ترکی – تهران نامه https://tehrannameh.com 32 32 ایلچى (ایلجى) https://tehrannameh.com/list/%d8%a7%d9%84%d9%81/%d8%a7%db%8c%d9%84%da%86%d9%89-%d8%a7%db%8c%d9%84%d8%ac%d9%89/ https://tehrannameh.com/list/%d8%a7%d9%84%d9%81/%d8%a7%db%8c%d9%84%da%86%d9%89-%d8%a7%db%8c%d9%84%d8%ac%d9%89/#respond Wed, 22 Mar 2017 15:29:37 +0000 http://tehrannameh.com/list/uncategorized/%d8%a7%db%8c%d9%84%da%86%d9%89-%d8%a7%db%8c%d9%84%d8%ac%d9%89/ كلمه‌‌اى است تركى كه به رسول و فرستاده پادشاه یك دربار به دربار دیگر گفته مى‌‌شد. در زمان سلاطین صفویه، افشاریه، زندیه و قاجاریه تا زمان سلطنت مظفرالدین شاه نیز استعمال این كلمه معمول بود و به نمایندگان سیاسى ایران كه به خارج فرستاده مى‌‌شدند و یا نمایندگان دول خارجى كه به ایران اعزام مى‌‌گردیدند، ایلچى گفته مى‌‌شد. پس در این مورد ایلچى نماینده سیاسى، وزیر مختار و سفیر است و ایلچى كبیر سفیر كبیر بوده است. / شرح حال رجال ایران، ج 1، ص 35.

 در گذشته به طور كلى از ایلچى این معانى استنباط مى‌‌گردید: پیامگزار، رسول، فرستاده، سفیر، فرستاده مخصوص و مأمورى كه براى انجام دادن امور دیوانى سفر مى‌‌كرد.

]]> https://tehrannameh.com/list/%d8%a7%d9%84%d9%81/%d8%a7%db%8c%d9%84%da%86%d9%89-%d8%a7%db%8c%d9%84%d8%ac%d9%89/feed/ 0 ارخالق https://tehrannameh.com/list/%d8%a7%d9%84%d9%81/%d8%a7%d8%b1%d8%ae%d8%a7%d9%84%d9%82/ https://tehrannameh.com/list/%d8%a7%d9%84%d9%81/%d8%a7%d8%b1%d8%ae%d8%a7%d9%84%d9%82/#respond Mon, 06 Mar 2017 15:42:08 +0000 http://tehrannameh.com/list/uncategorized/%d8%a7%d8%b1%d8%ae%d8%a7%d9%84%d9%82/ (به فتح همزه و ضم لام)، كلمه‌‌اى تركى است. آرخالق نیز گفته مى‌‌شود. یك قسم نیم تنه ضخیم كه در قدیم مردان و زنان مى‌‌پوشیدند. / فرهنگ عمید.

 این تن پوش زمانى جزو لباس‌‌هاى مردم در كشور از جمله تهرانیان بوده است و آن عبارت است از لباس نیم تنه به صورت كلیجه و اندكى بلندتر یعنى تا زیر كمربند كه روى قبا و لباس زیر مى‌‌پوشیدند و تكمه‌‌هاى سرتاسرى‌‌اش را مى‌‌بستند و نوع مرغوبش ارخالق قلمكار بوده است.

 گاسپار دروویل جهانگرد مشهور در عهد فتحعلى شاه كه در سال 1227 ق. / 1812 م. در ایران بوده است راجع به این لباس مى‌‌نویسد: «زن‌‌ها مانند مردها پیراهن را روى شلوار مى‌‌كشند. آن‌‌ها نیم‌‌تنه‌‌هاى بلندى به تن مى‌‌كنند كه آرخالق نامیده مى‌‌شود. جنس آرخالق‌‌ها معمولاً از اطلس پنبه‌‌دوزى شده است.» / سفر در ایران، ص 49.

]]> https://tehrannameh.com/list/%d8%a7%d9%84%d9%81/%d8%a7%d8%b1%d8%ae%d8%a7%d9%84%d9%82/feed/ 0