در دهه سی در بازار تهران و در غرب سبزه میدان چلوکبابی نایب واقع بود. پله می خورد پایین می رفتی و کنار یکی از آن میزهای قدیمی می نشستی. برنج ساده را که می آوردند، منتظر کباب می شدی. در این فاصله باید، کره محلی معطر را لای برنجی که مثل برف سفید بود و عطرش اشتهای ترا افزونتر می کرد، پنهان می کردی تا کباب بیاورند. کباب برگ را آقا حجت می آورد و کباب کوبیده را آقا نوروز، دو شاگرد چلوکبابی که هر کدام ناباورانه با پنجاه سیخ کباب در دست از پای منقل برای پخش کباب می آمدند. چیزی که این جمع را تکمیل می کرد، دوغ خوشگوار محلی بود. در پایان با پرداخت 25 ریال شادمانه و مسرور، گردانندگان با انصاف چلوکبابی را ترک می کردی.